نماد سایت مجله آفریقا

ممدی دومبویا: آفریقا نیازی به درس از غرب ندارد

در جریان مجمع عمومی سازمان ملل، رئیس جمهور گینه یک سخنرانی طرفدار آفریقا ایراد کرد و از غرب خواست که برابر آفریقا صحبت کند.

این سخنرانی قوی در جریان مجمع عمومی سازمان ملل توسط مامادی دومبویا، رئیس دولت گینه ایراد شد. اگر بسیاری از نمایندگان کشورهای آفریقایی در سازمان ملل متحد روی تریبون قرار گرفتند، بدون شک سرهنگ برجسته ترین مرد بود که تداعی کننده روابط نامتعادل بین آفریقا و غرب بود.

تعداد کمی از رؤسای جمهور جرأت می کنند که بگویند الگوی حکمرانی در کشورهای آفریقایی توسط غرب "تحمیل شده" است. دومبویا جرأت کرد و مشاهده دقیقی کرد: «آفریقا از یک مدل حکومتی رنج می‌برد که به ما تحمیل شده است، الگوی مطمئناً خوب و مؤثر برای غرب است که در طول تاریخ آن را طراحی کرده است، اما در حرکت با مشکل مواجه است. و با واقعیت ما سازگار است.

اما رئیس حکومت گینه بیش از همه می خواست قاره را در مرکز بحث قرار دهد و با صدای بلند آنچه را که بسیاری فکر می کنند گفت: آفریقا نمی خواهد اهرمی در روابط پرتنش بین ایالات متحده، اروپا، روسیه و روسیه باشد. چین. او گفت: "ما نه طرفدار، نه ضد آمریکایی، نه طرفدار، نه ضد چینی، نه طرفدار، نه ضد فرانسوی، نه طرفدار و نه ضد روسیه هستیم." ما فقط طرفدار آفریقا هستیم، همین.»

"افریقای بابا، آفریقای قدیمی، تمام شد"

و دومبویا از غرب می‌خواهد که باج‌گیری را متوقف کند: «قرار دادن ما تحت کنترل این یا آن قدرت، توهین به جمعیت بیش از یک میلیارد آفریقایی، از جمله حدود 70 درصد از جوانان کاملاً بی‌بند و بار است. جوانانی که به روی دنیا باز هستند و مصمم هستند که سرنوشت خود را به دست بگیرند.» سرهنگ توضیح می دهد که جامعه بین المللی باید به "آفریقا با چشمانی جدید" نگاه کند و اکنون به "مشارکت برد-برد" فکر کند.

سخنرانی دومبویا در نهایت خطاب به کسانی بود که معتقدند کودتا دوری از دموکراسی است. وی تاکید کرد: کودتاچیان واقعی، بیش از همه، که مورد محکومیت قرار نمی گیرند، همچنین کسانی هستند که با دسیسه کاری، فریبکاری، فریبکاری در متون قانون اساسی دستکاری می کنند تا برای همیشه در قدرت بمانند. بدون نام بردن از رؤسای جمهور مخلوع یا هنوز فعلی در آفریقا.

راهی برای یادآوری اینکه مداخله غرب در آفریقا باید متوقف شود. «افریقای بابا، آفریقای قدیمی، تمام شد. وقت آن است که حقوق خود را در نظر بگیریم، جای خود را به خودمان بدهیم. اما همچنین و مهمتر از همه این لحظه که دیگر به ما سخنرانی نکند، از تحقیر به ما نگاه نکند و مانند کودکان با ما رفتار نکند.

از نسخه موبایل خارج شوید